Cisna jest miejscowością gminną, położoną w dolinie rzeki Solinki. Można tu dojechać z trzech kierunków: od Komańczy przez Osławicę, Wolę Michową i Żubracze, od Ustrzyk Górnych, przez Brzegi Górne i Wetlinę, oraz z Leska, przez Hoczew, Baligród i Jabłonki.

Miejscowość została założona, według różnych źródeł w roku 1522, lub 1552, przez rodzinę Balów. W połowie XVIIIw stała się własnością rodziny Fredrów. Na początku XIXw powstała w Cisnej huta żelaza, którą wybudował ojciec Aleksandra Fredry - Jacek Fredro. Huta produkowała  niewiele, przetapiano około 700 q surowca. Rudę żelaza wydobywano w Kalnicy, Zahoczewiu i w Nowosiółkach, poczym dowożono do Cisnej. Podobne huty istniały wtedy jeszcze w Rabem i w  Duszatynie.

Do czasów obecnych z ciśniańskiej huty nie zachowało się nic, podobnie jak z tartaku, młyna i dworu. Wieś leżała na starym szlaku handlowym, wiodącym na drugą stronę Karpat,  zwanym szlakiem (traktem) baligrodzkim.

Z ciekawszych obiektów architekto- nicznych znajduje się tutaj murowany kościół św. Stanisława Biskupa, który został wybudowany w roku 1914. Na cmentarzu przycerkiewnym  (cerkiew rozebrano w 1956r - stała przy drodze do Majdanu) znajduje się najstarszy datowany w Bieszczadach nagrobek -  zarządcy huty Antoniego Kwiecińskiego i jego wnuczek, z 1842 roku. Grób otacza fragment ogrodzenia pochodzący z   miejscowej huty, podobnie jak krzyż na nagrobku.

W dobrym stanie zachowała się płyta z inskrypcjami Róży Augusty  Kwiecińskiej. Sam grób, otoczony starodrzewiem, jest już mocno podniszczony, podobnie jak kilka innych zachowanych  dawnych nagrobków. W nowszej części cmentarza znajdują się m.in. groby dwóch tzw. "zakapiorów": Janusza Zubowa i Zdzisława Radosa.

Na wzgórzu w "centrum" Cisnej wybudowano pomnik ku czc  poległych w walkach z UPA żołnierzy i milicjantów. Pomnik powstał w latach osiemdziesiątych, wcześniej były tu tylko  zachowane w większym stopniu niż obecnie, pozostałości po posterunku milicji. W Cisnej znajduje się także obelisk,  upamiętniający katastrofę śmigłowca, który rozbił się zimą 1991 roku - zginęło wtedy 10 osób - przy czerwonym szlaku na  Jasło.

Obecnie Cisna jest ważnym miejscem dla ruchu  turystycznego, w sezonie jest oblegana przez miłośników Bieszczadów, którzy bądź to zatrzymują się tutaj na dłużej,  bądź to wyruszają stąd dalej w kierunku połonin, Wetliny i Ustrzyk Górnych a także w inne malownicze rejony  Bieszczadów. W wyniku wzmożonego w sezonie ruchu, powstało w Cisnej wiele obiektów gastronomicznych, sklepów  z pamiątkami i miejsc noclegowych Przy skrzyżowaniu dróg (Komańcza - Baligród - Dołżyca)
znajduje się wspomniany wcześniej pomnik. Wystarczy  podejść kilkadziesiąt metrów pod górkę - tam też niewielki taras widokowy. Obok parking, płatny 2zł/godzina. Przy parkingu również sporo obiektów gastronomicznych - jest gdzie i co zjeść.
W miejscu gdzie obecnie stoi kiosk Ruch (ten  przy skrzyżowaniu), stał kiedyś banderowski ckmostrzeliwujący posterunek na wzgórzu "Betlejemka".

Cisna nadaje się doskonale także do wypoczynku mniej  aktywnego, jest kilka miejsc gdzie można posiedzieć nad Solinką (za wspomnianą restauracją, oraz w dole, na zakręcie  przy samym wjeździe do Cisnej od strony Majdanu), sporo tras na dłuższe i krótsze spacery, a także wycieczki  samochodowe w okolice tej miejscowości, np. do Terki, Buku,
rezerwatu Sine Wiry, Wetliny, Baligrodu, czy rejonu Przełęczy  Żebrak, a także do Roztok Górnych. Kilka lat temu w Cisnej otwarto niewielką, stałą wystawę prezentującą bogactwo bieszczadzkiej fauny pod nazwą "Dziupla".